مرگ "نهال سهابی" چه در رابطه با زندان رفتن او  و شکنجه شدنش باشد و یا  نباشد،  چه از سر دلخوشی باشد و چه از سر فشار روحی، هر چه باشد یا نباشد، اما یک چیز اینجا محرز است و آن اینکه...

مرگ هیچ جوانی در ایران و یا در دنیا غیر سیاسی نیست. خودکشی و هر گونه مرگ،  حتی تو بگو از گرسنگی، خستگی، ناتوانی، تصادف، جنگ خانوادگی ، طلاق ، بیوه گی، بی مادری،  عدم رسیدن به آمال و آرزوها، عدم رسیدن به عشق های انسانی، نابرابری، زور ، فشار ، تجاوز...و حتی خودکشی از سر بیکاری و جلب توجه ، این مرگ ها ، همه و همه،  امروزه سیاسی ست و ریشه در سیاهی امروز ما دارد.

امروزه روز در ایران و در جهان ، هر ایرانی که زود تر از میانگین سنی طبیعی مرگ و میر ، جان می دهد،   کشته می شود و یا خودکشی می کند، مرگش سیاسی است.  و مسیول آن آقای "جمهوری اسلامی " است  این مرگ و میر ها ، فرارها ، خشم و نفرت ها ، و جنایت های ریز و درشت و اعدامها ی کودکان در ملاء عام که همگی شاهد آن هستیم،  از صدقه ی سر 32 سال زندگی اسف بار در زیر تازیانه ی اسلامیون نوپا ست....!

به باور من،  اگر "نهال سهابی"در کشوری آزاد و سالم و تحت مدیریت آدم هایی با خوی انسانی زندگی می کرد، هیچگاه مرتکب چنین عملی نمی شد.